Een uil is gevaarlijk. Althans voor een muis. Een uil steekt zich in de regel in camouflagekleuren: een beetje bruin, een beetje beige. En sneeuwuilen gaan natuurlijk in het wit. In Nederland vliegt o.a. de oehoe rond, met van die plukjes bovenop zijn kop. Als die plukjes omhoog staan is hij aan het opletten, als hij ontspannen is liggen ze plat. Het zijn geen oren overigens, die zitten juist aan de zijkant van het oehoehoofd.
Waar staat zo’n uil voor?
Er hangen heel wat associaties rond uilen. Het is maar net in welke cultuur je zit. In de klassieke oudheid staat een uil voor wijsheid. In Nederland is een uilskuiken erg dom. Dat nachtelijke jagen, het krijsende geluid; dat breng onheil volgens de bijbel. In de islam is een uil van weinig betekenis, enkel wat onwetend. Een uil ziet goed in het donker dus wellicht ziet ie de waarheid. Je ziet ‘m niet zo goed dus wellicht staat hij wel symbool voor bescherming. Mogelijkheden te over!
Sec gezien is het een dier dat geleerd heeft zich op een bepaalde manier overeind te houden. Wat doet zo’n dier dan als je het verandert? Een blauwe uil valt op. Hoe zullen andere uilen daarop reageren? Heeft die verandering in het uiterlijk gevolgen voor het gedrag? Heeft dat gevolgen voor die muis? Hoef je voor een blauwe uil niet bang te zijn? Lust een blauwe uil eigenlijk wel muizen, of is ie overgeschakeld naar een vegetarisch dieet? En weten muizen dat wel?
Meeveranderen
Verandering is niet makkelijk. Je moet je aanpassen en wil je dat wel? Kost je dat moeite die je er niet voor over hebt? Ben je bang dat je het in de nieuwe situatie minder goed hebt? Verandering brengt onzekerheid. Dat kan leiden tot stevig vasthouden aan de oude situatie, tegen de klippen op. Omdat je niet weet wat de nieuwe situatie brengt. Het leidt soms zelfs tot agressie,. Maar verandering is juist ook verrijkend. Ik heb het bij mezelf gemerkt toen mijn jongste kind me vertelde dat ze transgender is. Dat was niet het plaatje dat ik van haar toekomst in mijn hoofd had. Haar verandering vroeg ook wat van mij. In mijn zoektocht hoe zelf mee te veranderen heb ik volop nieuwe ervaringen opgedaan, gesprekken gevoerd die ik anders niet zou hebben gevoerd. Ik verander. Ik ben wel bang. Voor al die mensen die niet willen veranderen en dat, zacht gezegd, op onprettige wijze laten blijken. En die steeds harder lijken te roepen.
Mijn blauwe uil in aquarel kijkt wat onzeker, weet misschien nog niet goed wat hij aan moet met deze nieuwe situatie. En die muis, die durft! Ik hoop met heel mijn hart op een goede afloop .
februari 2026
