Op het eerste gezicht past de tekening van die dodo’s niet zo bij dit jaargetijde. Weinig groen en rood, weinig glitter en al helemaal geen sneeuw. Nou ja, er is wel sprake van een geboorte … En mijn gedachte erachter past ook wel. Ik leg het even uit:
Het verhaal van de dodo lijkt een beetje op het verhaal van de dinosaurus. Aan de hand van gevonden resten, een beetje puzzelen, een beetje de geldende mode, waarden en normen én de stand van de wetenschap ontstaat een idee van hoe zo’n uitgestorven beest eruit zag. Het verschil met de dinosaurus is dat er wél ooggetuigenverslagen zijn over die dodo. Maar die verslagen zijn ook weer gekleurd door enkele van bovengenoemde invloeden. Het idee was destijds bijvoorbeeld dat de dodo geen vogel was, want vogels kunnen immers vliegen. Modes en normen veranderen, wetenschap schrijdt voort. Uit DNA-onderzoek blijkt nu dat het een soort grote duif was.
Verandering
Zo’n dodo heeft hele kleine vleugels. Een beetje à la de tyrannosaurus rex met zijn kleine voorpootjes. Dat is het resultaat van evolutie: de diersoort die het meest aan zijn omgeving aangepast is overleeft op den duur. De tyrannosaurus had als roofdier veel meer aan goed ontwikkelde achterpoten en de dodo hoefde niet te vliegen want overleefde zo ook wel prima. Er waren op het eiland Mauritius, waar de dodo’s leefden, simpelweg geen vijanden.
Helaas veranderde het leefgebied van de dodo en werd niet kunnen vliegen een probleem. Mensen brachten ratten, honden en apen mee. Die plunderden de nesten op de grond en aten het dodovoedsel op. Er werden volop bomen gekapt en de bossen waar ze zich ophielden, verdwenen voor een deel. In 1507 wordt in een Portugees verslag de dodo voor het eerst genoemd. Ergens in de 17e eeuw overleed de laatste dodo. De dodo kon deze verandering in zijn omgeving niet bijbenen.
Nieuwjaarswens
Ik kan me zo voorstellen dat die dodovleugeltjes nog wel wat nut hadden: om je evenwicht te behouden tijdens het rennen en als je een snelle draai moet maken of zo. Maar dat is pure speculatie van mijn kant. Mijn versie van de dodo is dat ook, met veel fantasie erbij, lichtjes gebaseerd op wat reconstructies én het plezier dat ik had bij het verzinnen van de aquarel. Ik heb er nieuw leven in gestopt. Met kleur en hoop. Want dat hebben we nodig in deze tijd. Dus dat wens ik je dan ook toe voor het komend jaar. Plus nieuwe ervaringen, plezier en fantasie. Geef je eigen leven vorm en wees daarbij lief voor jezelf en voor anderen.
december 2025
