Categoriearchief: Chronisch ziek

Artikelen over chronische ziekte en patient zijn.

23 jan

De wachter van Doornroosje

Op een expositie in het Knarrenhof te Gouda, zie ik bij de deelnemerslijst de naam Cor Besselink staan. Die naam ken ik, maar waarvan ook alweer? Zodra ik zijn twee beelden op de expositie zie, weet ik het. Hij blijkt zelf ook aanwezig, zit bij de ingang gitaar te spelen. Hij kent zowaar mijn naam en weet bovendien nog waarom ik ooit een van zijn beelden kocht. Dat was vanwege de Efteling.

Ik groeide op in Kaatsheuvel. Natuurlijk kwamen we daar vaak. Maar toen ik op mijn tiende reuma kreeg werd de Efteling voor mij heel anders. Hoe anders en waarom dan? Lees verder

07 nov

Tekenend dansen

In mijn tienerjaren zat ik op jazzballet. Dat was toen heel ‘hip’. Ik vond het leuk, jazzballet. Elke woensdagavond van zes tot zeven was ik met leeftijdsgenoten oefeningen aan het doen en dansen aan het instuderen. Ik was wel een buitenbeentje.

En dat kwam door reuma. Het is een rode draad gebleken, dat dansen. Nu mijn mogelijkheden afnemen vind ik de dans terug in tekenen. Hoe? Lees hier verder…

13 okt

Van buiten naar binnen

Mijn handen zijn door reuma vervormd en mijn lijf zit vol littekens van operaties. Voor instanties val ik in negatief geformuleerde categorieën als ‘afgekeurd’, en ‘met beperking’. Voor het ziekenhuis ben ik een ‘chronisch patient’, dat klinkt ook al niet zo gezellig. Van buiten is duidelijk dat ik iets mankeer. Maar van binnen ben ik gewoon mezelf, iemand die positief in het leven staat.

Lees verder over reclame, luchtjes en vrienden

04 jul

Verhaal van een slak

Enkele enerverende juni-dagen lang was ik een van de bijna 13.000 mensen op het het Eularcongres in Barcelona. Behandelaars, onderzoekers, ervaringsdeskundigen, allemaal bezig met betere behandelingen en nieuwe ontwikkelingen op het gebied van allerlei soorten reuma. En ik was er ook, de winnaar van de Europese Edgar Stene Schrijfprijs, met een essay waarin ik mijn jeugd met reuma beschrijf.

Het was bijzonder. Ik schrijf maar kon ook toen het tekenen niet laten en begon aan een slak. Dat had er natuurlijk weer vanalles mee te maken. Lees maar verder.

26 mrt

Tastbare herinnering

Mijn huis wordt verbouwd dus ik ruim op, selecteer wat mag blijven en wat weg kan. Ik ben al een eind, alleen de zolder moet ik nog aanpakken. Dat wordt een zware klus, zowel fysiek als emotioneel, want daar liggen immers soms haast vergeten herinneringen verscholen in de opgeslagen spullen. 

En dat leidde ook zeker tot emotie. Lees hier hoe. Want ik vond mijn herinneringen aan mijn kindertijd met jeugdreuma. Ik keek terug en naar wat het betekende voor de rest van mijn leven.

Dit ervaringsverhaal won in 2025 de eerste prijs in de Europese Edgar Stene schrijfwedstrijd, uitgeschreven door Eular. Eerder kreeg het de eerste prijs in de Nederlandse voorronde, georganiseerd door Reumazorg Nederland 

error

Volg of like?