“In de gangen in het ziekenhuis is het meestal stil. Niet muisstil. Er klinken stemmen in de verte, de vele automatisch openende deuren maken een soort zoefgeluid. Er klinken voetstappen, soms tikkende krukken op de grond en er is komend en gaand geluid van rolstoelen, rollators en rollende bedden.”
Ik weet wel waarom het stil is. Lees daarover verder in mijn blog op deze site. Of op de site van het Groene Hart Ziekenhuis.
“Als kind van 10 werd ik een vaste klant van ‘het ziekenhuis’. Ik kreeg jeugdreuma en reageerde slecht op de weinige medicatie die daarvoor in de jaren 70 van de vorige eeuw voorhanden was. Jarenlang was ik in een ziekenhuis in Nijmegen onder behandeling: regelmatige controles, bloedafnames, af en toe een röntgenfoto en incidenteel een operatie.”
Daarna was ik in Leiden en tegenwoordig in Gouda onder behandeling. In deze eerste blog voor het Groene Hart Ziekenhuis stel ik mij voor. Lees daarover verder in mijn blog op deze site of die van het Groene Hart Ziekenhuis.
