Ach, dat hebben we allemaal wel eens: keuzestress. Dat heb ik soms al in de supermarkt, met zoveel artikelen die allemaal op elkaar lijken. Eigen supermarktmerk of toch maar het bekende merk? Zal ik de ingrediënten eens vergelijken? Let ik op de prijs per kilo, op biologisch, op fairtrade? Er zijn zoveel gronden om een beslissing op te baseren dat ik door de bomen het bos niet meer zie. En dan doe ik soms maar wat en de volgende keer weer wat anders.
Ik teken olifanten met potlood en aquarel. Nu ik de zestig ben gepasseerd voel ik langzamerhand steeds meer dat ik ouder begin te worden. Natuurlijk heb je ook jonge olifanten maar ik zie vooral de ouderdom, de zwaarte, onaantastbaarheid en stevigheid.
Lees verder over balanceren, over wat die olifant, wat ik en wat eigenlijk iedereen daar staat te doen op die steenstapels.
Het is moeilijk om uit te leggen wat het praktisch betekent om een aandoening te hebben. Reuma, in mijn geval. Maar ik ga een poging doen. Over piepende schoenen, stoeptegel, een pleister en een appelflap. Loop even met mij mee en lees…..
Gisteren diende ik van het label van mijn theezakje een antwoord te verzinnen op: ‘Wanneer heb je voor het laatst iemand geholpen’ en ‘wat is jouw favoriete moment van de dag’. En vandaag had ik een theezakje in gebruik dat me de vraag stelde wat voor mij de perfecte avond uit is. Ik kan het niet laten om te beginnen met nadenken over mijn antwoord. Ja…wat is eigenlijk mijn…. Na enkele seconden kan ik mezelf gelukkig stoppen.
Kleur doet wat met je. Een kleur kan warm zijn, of zacht, fel, intens, fris, koud, rustgevend, prikkelend: je kunt er allerlei betekenissen en emoties aan vastknopen.
Ik had wat tegen paars. Maar dat is gaan schuiven. Over paarse potloden, paarse kleding en een bijzondere paarse ketting lees verder
Ik luister graag naar podcasts (…) bijvoorbeeld naar de Omdenkenpodcast. De interviewer probeert met doorvragen te komen bij de kern van het probleem. Een van de vraagstellingen is dan ‘is het eigenlijk wel een probleem of maak je er dat zelf van?’ (…) Het is ook, even kort door de bocht, het klassieke vraagstuk of het glas halfvol of halfleeg is. (…) Ik heb zelf de neiging zaken nogal gauw als halfvol te zien. Dat is overigens niet altijd even handig.
Soms helpt schrijven om mijn gedachten op een rijtje te zetten. Waar ik tot dusverre nog niet over heb geschreven is de ontwikkeling van mijn jongste, nu achttienjarige kind. Daarover kreeg ik dat gedachtenrijtje een tijdlang niet goed voor elkaar. Ik heb het er eerst met vriendinnen over gehad tijdens vele kopjes thee. Mijn jongste heeft in de afgelopen paar jaren flink wat interne woelingen doorgemaakt. Hij kwam uiteindelijk vorig jaar naar buiten met de mededeling dat hij zich al lang van binnen een meisje voelt. Die had ik niet aan zien komen.
Het is een kwestie van wennen, kijken, praten en houden van. Mensen heb je in allerlei smaken. Daar horen allerlei reacties bij. Lees verder
Volg of like?
Ik gebruik cookies om ervoor te zorgen dat de website zo soepel mogelijk draait. Als je doorgaat met het gebruiken van de website, ga ik er vanuit dat je ermee instemt.
